مقاله


کد مقاله : 14000319273778

عنوان مقاله : بررسی عناصر داستان‌های غنایی شاهنامه

نشریه شماره : 24 فصل زمستان 1399

مشاهده شده : 203

فایل های مقاله : 1/32 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 عبّاس هدایتی hedayati@qaemiau.ac.ir دانشجو دانشجوی دکترا
2 رقیّه رضایی rezaei@qaemiau.ac.ir استادیار دکترا
3 رضا فرصتی جویباری forsati@qaemiau.ac.ir استادیار دکترا

چکیده مقاله

عشق در برجسته‎ترین حماسۀ ملّی ایران جایگاه قابل توجّهی دارد و فردوسی هنر داستان‌پردازی خود را در این داستان‎های عاشقانه به نمایش گذاشته است؛ از این رو در پژوهش حاضر قابلیّت‎های روایت‌گری فردوسی در نقل داستان‌های غنایی عاشقانه از منظر عناصر داستانی؛ یعنی طرح، درونمایه، شخصیّت ‎و شخصیّت‎‎پردازی، لحن، زاویۀ دید، گفتگو و صحنه‎پردازی بررسی شده است. در این پژوهش، که به شیوهی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده، پس از بررسي و تحلیل مهم‎ترين عناصر داستانی سازنده‌ی در داستان‎های عاشقانهی شاهنامه (زال و رودابه، بیژن و منیژه، رستم و تهمینه، سیاوش و سودابه) این نتایج به دست آمده است که داستان‎های عاشقانه‌ی شاهنامه صرفاً غنایی نیستند، بلکه آمیزه‌ای از حماسه و غنا هستند و فردوسی بسیار هنرمندانه، همۀ عناصر منظومه‌های عاشقانه و غنایی را در راستای یک هدف مهم به کار برده و آن انسجام در ساختار این داستان‎ها و خلق شاهکاری سترگ و ماندگار است.