جستجوي مقاله (جستجوی پیشرفته)

در این قسمت شما می توانید عنوان یا قسمتی از خلاصه مقاله مورد نظر خود را در کادر زیر وارد نموده و لیست مقالات مرتبط را مشاهده نمایید

آخرین شماره

No 31
شماره 31 سال 13
پاییز 1401
|

پربازدیدترین مقالات


آخرین مقالات منتشر شده

جریان سمبولیسم اجتماعی، جریانی نو ظهور در شعر معاصر فارسی است. در بدو امر شاید چنین به نظر رسد که این جریان، با مکتب سمبولیسم که اواخر قرن هیجدهم در فرانسه ظهور کرد، نسبتی دارد. اما واقع آن که این نسبت بسیار کمرنگ است. این جریان بیشتر به اشعار تمثیلی و نمادین در شعر سنتی نزدیک است. دو ویژگی بارز این جریان، اول نماد پردازی و دوم جامعه گرایی است. نگارندگان در مقاله ی حاضر کوشیده اند این دو ویژگی جریان سمبولیسم اجتماعی را در مجموعه شعر "دعای زنی در راه" از سید علی صالحی، شاعر معاصر ایران، مطالعه و بررسی کنند. در بخش نمادپردازی، چند نماد (سمبل) مهم در شعر صالحی مطالعه و تحلیل شده است. این نماد ها شامل کودک، پروانه، شب و صبح، باد، مسافر، و پیراهن می باشد. در باب ویژگی دوم جریان سمبولیسم اجتماعی یعنی جامعه گرایی، نگارندگان کوشیده اند سیری در شعر متعهد و جامعه گرای صالحی داشته باشند و این ویژگی را در مجموعه ی دعای زنی در راه، تحلیل و توصیف کنند. این پژوهش از نوع پژوهش های توصیفی و تحلیلی است؛ نگارندگان ابتدا داده های مورد نظر خود را از منابع کتابخانه ای فراهم آورده اند و پس از آن به تحلیل و توصیف داده ها و شواهد در مجموعه دعای زنی در راه (تاریخ نخستین انتشار 1379) پرداخته اند.
علیرضا ابراهیمی - مجید رضا خزاعی وفا - محمود فیروزی مقدم
DOI : 0
کلمات کلیدی : سمبولیسم اجتماعی، شعر متعهد، سید علی صالحی
«تئوری توطئه» با سه رکن اساسی توطئه گر، توطئه باور و اصول و مفروضات توطئه از مسائلی است که در جامعه شناسی و علوم سیاسی مورد توجه اندیشمندان این حوزه قرار گرفته است. می توان ریشه های این مسائل را در ادبیات حماسی و سیاسی کلاسیک جهان و ایران هم مورد بررسی و تحلیل قرار داد. بررسی نقش زنان و بازتاب سیمای آنها در آثار کهن یکی از مباحثی است که همیشه مورد توجه و بحث صاحب نظران بوده است. یکی از آثار حماسی که به نوعی انتحالی از شاهنامه فردوسی است و آن را منسوب به خواجه عمید عطاء بن ناکوک رازی دانسته اند، منظومۀ «بیژن نامه» است که به داستان بیژن و منیژه که به نوعی داستانی حماسی- عشقی است، پرداخته است. در این پژوهش تحلیلی- توصیفی سعی بر این است که سیمای «منیژه» به عنوان یکی از زنان که در شکل گیری ستیزی دیگر میان ایران و توران اثرگذار بوده و وقایع مهمی را در طی داستان رقم زده است، پرداخته شود. نقش منیژه در جنگ آفرینی و توطئه گری کنش و واکنش هایی را در طی داستان رقم زده که از ابعاد گوناگون قابل بررسی و تحلیل است. به نظر می رسد منیژه به عنوان بانویی حادثه ساز در این داستان دست به کودتایی علیه خانواده سلطنتی افراسیابی می زند و در زوال حکومت افراسیاب تاثیر داشته است. ازدواج برون قبیله ای به عنوان کنش فعالانه در این ستیز نقش بارزی دارد. نتایج پژوهش حاکی از این است که منیژه در دو توطئه از سه توطئه شکل گرفته در این منظومه نقش کلیدی داشته و بیشترین وقایع حاضر در این منظومه به سبب حضور منیژه شکل گرفته است.
علیرضا طالبان - محمد هادی خالق زاده - مهدی فاموری
DOI : 0
کلمات کلیدی : توطئه، تئوری توطئه، توهم توطئه، جنگ آفرینی، منیژه، بیژن نامه
قهرمانان شاهنامه از دیرباز تجّسم فرهنگ و نشانة تکاملِ معنوی جامعة ایرانی – آریایی بوده اند لذا حضور آنان در دوره های مختلف فرهنگِ ایرانی مشاهده می گردد که نشانه هویّت ملّی و بیانگر ناخودآگاه جمعی ایرانیان است، از آنجا که وحدت هیچ جامعه ای بدون توجه به زیرساختهای فرهنگی آن جامعه میّسر نیست، از دوره های مختلف توجه خاصی به کهن الگوهای آریایی شده و رویکرد ملّی آن همواره مدّنظر بوده است از این روی ارتباط و پیوند با ریشه های فرهنگی، پویایی و وحدت و عزّت ایرانی را به همراه داشته است که در تحلیل های تاریخی این مقاله عناصر فرهنگی و حماسی و رویکرد و نتایج حاصله از آن، مورد بررسی قرار می گیرد.
سید محمود زندی فر - سپید‌ه سپهری - سیده ماندانا هاشمی اصفهان هاشمی اصفهان
DOI : 0
کلمات کلیدی : اسطوره، اوستا، قهرمانان، شاهنامه، تاریخ
‌مصطفی مستور از داستان نویسان صاحب سبک معاصر است که در رمان هایش به عنصر شخصیت توجه ویژه ای داشته و توانسته شخصیت های تأثیرگذار و ارزنده ای خلق کند. زندانی شدن در زندگی روزمره، سرگردانی در دنیای مدرنِ بدونِ معنویت و درماندگی از مهمترین ویژگی های روحی- روانی شخصیت های مستور در این رمان می باشد. این رمان، داستان شخصیت هایی است که تنهایی و بیگانگی با اجتماع از ویژگی های اصلی آنها است و به ارتباط شخصیت ها با واژه و معنای معصومیت (معسومیت) توجه خاصی شده است. نگارنده کوشیده است به روش توصیفی- تحلیلی به انواع شیوه های شخصیت پردازی در این رمان دست یابد. نویسنده از شخصیت پردازی مستقیم هم چون توصیف و تشبیه و غیرمستقیم مانند رفتار، گفتار، نام، وضعیت ظاهری و محیط بهره برده است. در تشبیه پدیده ها و شخصیت ها از تشبیهاتی که مشبّهٌ به حسی دارند، استفاده می شود. شیوۀ شخصیت پردازی او در گفتار بیشتر حول محور گفتگوی دو طرفه است. موضوع گفتگوی شخصیت ها پرسش از مهمترین مفاهیم زندگی هم چون مرگ، زندگی، زن، عشق و... است و از رفتار بیشتر برای پیشبرد اهداف ذهنی شخصیت ها استفاده کرده است. از جمله فضاهای مهم رمان، مصاحبۀ نادیا توسط اردلان است که در عصر یکی از روزهای سرد زمستانی انجام گرفت. در این رمان با انواع شخصیت های اصلی، فرعی، ایستا، پویا، نوعی و سیاهی لشکر روبه رو می شویم که آن ها نسبت به اوضاع و احوال داستان، عمل و حرکت می کنند.
سعید سلطانی نژاد - ناصر محسنی نیا
DOI : 0
کلمات کلیدی : ادبیات، شخصیت پردازی، رمان، مصطفی مستور، معسومیت
یکی از ویژگی‌های غزل عارفانه استفاده از زبان رمزی است. در این میان اصطلاحات مربوط به میخانه و باده‌‌نوشی جایگاه ویژه‌ای دارد. برخی از این اصطلاحات، در دل خود اشارت و معانی نهانی دارند که درک معنای مورد نظر شاعر منوط به رمزگشایی از آنهاست. راح، صهبا و مل هر سه از جمله واژگان میخانه‌ای می‌باشد که در این مقاله به بررسی آن‌ها پرداخته شده است. بنابر نتایج به دست آمده کارکرد اصلی این سه اصطلاح در تبیین مفهوم بی‌خودی و رهایی از تعلقات هستی و نهایتا نیل عارف به نیستی است.
مريم كوشكي جهرمي - محمد علی آتش سودا - سید محسن ساجدی راد
DOI : 0
کلمات کلیدی : سنایی؛ مولوی؛ حافظ؛ راح؛ صهبا و مل
آداب و رسوم یا ادب شفاهی، مجموعه‌ای از دستاوردهای پیشینیان است که هویت هر انسانی را شکل می دهد و به صورت نقلِ شفاهی از یک نسل به نسل دیگر منتقل می‌شود و به عنوان میراثی ارزشمند به یادگار می‌ماند. ضرب‌المثل‌های مردم محله‌ی سعدی شیراز که مظاهری از فرهنگ است، بعضی ریشه در رویدادها و حوادثِ جامعه دارد، که گاهی در قالبِ پاره‌ای نثر، یک مصرع و یا یک بیت جلوه‌گری می‌کند. ضرب‌المثل‌های این پژوهش به روشِ میدانی کتابخانه‌ای و با رویکرد توصیفی توضیحی گردآوری شده است. زیرا در این روش علاوه بر طبقه بندی، ریشه و چگونگی شکل گیری ضرب‌المثل‌ها نیز بررسی شده است. هدف از این تحقیق، آن است که علاوه بر شناساندنِ ضرب‌المثل‌های خاصِ مردم این مکانِ تاریخی، ریشه‌ و معنیِ بعضی از آن‌ها مورد توجه قرار گیرد و هدفِ نهایی، سعی در ثبت و ماندگاری آن‌ها است، همچنین نتایج تحقیق نشان می‌دهد که غالبِ مَثَل‌های مردم این محله طنزآمیز و برخی دیگر کنایی است و مردم بسیاری از مَثَل‌ها را بر اساس زندگی، تجارب و به ویژه حوادثی که برای بزرگانِ قوم و اهلِ محل رخ داده، ساخته و پرداخته‌اند و اغلب، آن‌ها را برای پندپذیری به کار می‌برند.
فرزانه فهندژ سعدی - مریم زیبایی نژاد
DOI : 0
کلمات کلیدی : ادب عامیانه، محله‌ی سعدی، ضرب‌المثل، بوم شناسی، مردم شناسی
 ماده تاریخ یکی از صنایع شعری و از نمونه های استفادۀ از واژه ها برای ثبت تاریخ یک واقعه است. این فن در ادب فارسی موضوعی است که تاکنون تحقیق علمی جامعی درباره آن صورت نگرفته است. اگرچه توجّه خاص به موضوع و تلاش مؤلفین ماده تاریخ در گردآوری شواهد و حلّ و محاسبه ماده تاریخ ها و گاه اصلاح آن ها شایان تحسین است. اخیراً از میان آثار و متون کهن فارسی رساله ای از شاعری ناشناخته در قرن دهم به نام حلیمی شیروانی(1) با عنوان«قواعدالتّواریخ»تصحیح و در قالب بخشی از رساله دکتری (2) منتشر شده که حاصل چندین سال تلاش و تحقیق در مورد ماده تاریخ است. در مقدمه این رساله به انگیزه مؤلف در ماده تاریخ سازی، پیشینه ماده تاریخ، شیوه محاسبه ماده تاریخ، منابع مورد استفاده مؤلف و از همه مهم تر به شیوه ها و اسلوب های ساخت آن اشاره شده است. البتّه در بین این شواهدِ منظوم، نمونه های سست و کم ارزش هم دیده می شود که بعضاَ از اختلال وزن و قافیه نیز عاری نیست. در این پژوهش نویافته های حلیمی شیروانی در ماده تاریخ و انواع آن مورد بررسی قرارگرفته است. حلیمی بیش از چهارده اسلوب در ماده تاریخ سرایی دارد که هر کدام از آن ها می تواند در نوع خود بی همتا یا کم نظیر باشد. در این میان، نوع معمّاسرایی به شیوه های مختلف، مهارت و توانایی حلیمی را در سرودن ماده تاریخ برجسته می نماید.
فرزاد محمدی - محمد حکیم آذر - اصغر رضاپوریان
DOI : 0
کلمات کلیدی : حلیمی شیروانی، قواعدالتّواریخ، ماده تاریخ، معمّاگونه
بررسی تصویرپردازی‌های سوررئالیستی مطالعه‌ای معنایی و درون متنی است. متن کتاب نفثه‌المصدور با شگردهای ادبی و موضوعی دارای بستر سوررئالیستی است و متن مناسبی برای کشف تصاویر ناشی از ارزش‌ها و نشان دادن جایگاه تصویر در بافت نوشتار سوررئالیستی است. این پژوهش به شیوه‌ی توصیفی تحلیلی و با ابزار کتابخانه‌ای انجام شده‌است. هدف از این پژوهش، بررسی متن کتاب نفثه‌المصدور طبق مبانی معرفی‌شده در مکتب سوررئالیسم است. بدین منظور تمامی اثر به ویژه شیوه‌ی تصویرپردازی زیدری نسوی از منظر مبانی مطرح‌شده در سوررئالیسم بررسی و مفاهیم و تصاویر حاوی نشانه‌های سوررئالیستی، مانند: توهمات، رؤیاها و عناصر فراواقع در این متن کشف و واکاوی شده‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که نثر دیریاب نفثه‌المصدور با سوررئالیسم که سرشار از تصاویر و نشانه‌های بیگانگی، عقل‌گریزی و جنون، رؤیا و خیال، وحشت و هراس و غم، توصیفات عجیب و غریب، امور شگفت و غریب، نیهیلیسم و نیست‌گرایی و انقلاب دائم است، تناسب دارد.
محمد محمدی - جواد دهقانیان - فرامرز خجسته
DOI : 0
کلمات کلیدی : نفثه‌المصدور، سوررئالیست، تصویرسازی، فراواقع‌گرایی

معرفي نشريه

صاحب امتیاز :دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا
مدیر مسئول :دکتر سید محسن ساجدی راد
سردبیر :دکتر محمد علی آتش سودا
هیئت تحریریه :
دکتر محمد علی آتش سودا
دکتر محمدرضا اکرمی
دکتر سعید قشقایی
دکتر سید محسن ساجدی راد
دکتر سمیرا رستمی
شاپا :2251-8487
شاپا الکترونیکی : 2251-8487

نمایه شده